Your browser is not supported for the Live Clock Timer, please visit the Support Center for support.
Do góry

Kiedy sprawdza się najlepiej mikrodermabrazja diamentowa?

Mikrodermabrazja diamentowa jest dzisiaj bardzo popularnym zabiegiem kosmetycznym. Pojawiła się wiele lat temu, najpierw jako korundowa (wykorzystująca działanie tlenku glinu), potem diamentowa. Trudno do końca stwierdzić, który rodzaj mikrodermabrazji jest lepszy. Postaram się przybliżyć mechanizm działania i procedury zabiegowe przy użyciu mikrodermabrazji diamentowej.

Zabieg mikrodermabrazji polega na kontrolowanym złuszczaniu powierzchownych warstw naskórka. Ma typowe działanie peelingujące. Wykonany profilaktycznie odświeża naskórek przez usunięcie korneocytów, czyli martwych komórek warstwy rogowej. Natomiast wykonany w serii zabiegów cotygodniowych umożliwia mocne wygładzenie skóry, ujednolicenie kolorytu oraz redukcję liczby zaskórników. Podczas wykonywania zabiegu mikrodermabrazji diamentowej zachodzą liczne zmiany w obrębie naskórka. Zostają pobudzone procesy mitotyczne warstwy rozrodczej, które sprzyjają jego odbudowie, a to ma wpływ na odmłodzenie skóry. Dodatkowo w wyniku tarcia mechanicznego dochodzi do mikrourazów, co uruchamia szereg reakcji immunologicznych w naskórku.

Najważniejszą rolę odgrywają cytokiny, a konkretnie transformujące czynniki wzrostu β (transforming growth factor β – TGF –β)[1] [2]. W ludzkiej skórze występują trzy rodzaje tego czynnika, z czego dwa są aktywowane podczas mikrodermabrazji, są to TGF-β1 i TGF-β2. Podstawową funkcją TGF-beta jest stymulacja wzrostu komórek pochodzenia nabłonkowego i powstrzymanie procesów zapalnych – immunosupresja [3]. Jednak te czynniki mogą prowadzić do bliznowacenia. Dlatego w trakcie wykonywania mikrodermabrazji diamentowej należy zachować szczególną ostrożność, aby nie dopuścić do niepożądanych skutków ubocznych.

[1] Stalińska L, Ferene T.: Rola TGF-β beta w regulacji cyklu komórkowego. Post. Hig. Med. Dosw. 2005; 59: 441-449.
[2] Adler G.: Cytokiny w początkowych etapach odpowiedzi odpornościowej. Reumatologia 2009; 47: 230-235.
[3] Robak T.: Biologia i farmakologia cytokin. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Łódź 1995: 271-272.

 

Praktyka zabiegowa z wykorzystaniem mikrodermabrazji diamentowej dla kosmetyczek i kosmetologów.

Przygotuj stanowisko pracy, sprzęt i oczywiście siebie, tak aby wyglądać profesjonalnie. Zaproś klientkę na fotel i przygotuj do zabiegu. Wykonaj dokładnie demakijaż (oczy, usta), a następnie umyj całą twarz, szyję i dekolt. Osusz skórę i wklep tonik. Starannie przeprowadź diagnozę kosmetyczną przy użyciu specjalnej lampy. Pamiętaj, aby wykluczyć przeciwwskazania do zabiegu. Kiedy ustaliłaś jaki rodzaj cery ma klientka, możesz przystąpić do zabiegu. Umyj i zdezynfekuj swoje dłonie (tą czynność należy wykonać też przed zabiegiem, w trakcie i po), załóż rękawiczki jednorazowego użytku. Nałóż maseczkę ochronną na usta. Przygotuj aparat. Pamiętaj, aby pracować tylko wysterylizowanymi końcówkami. Zdezynfekuj skórę klientki preparatem antyseptycznym. Wykonaj mikrodermabrazję diamentową, zachowując odpowiedni kierunek pracy. Czas zabiegu jest uzależniony od rodzaju cery klientki i innych czynników. Po wykonanej czynności przemyj skórę kwasem bornym. Wmasuj odpowiednie serum lub ampułkę i nałóż maskę. Na koniec zaaplikuj krem pod oczy i do twarzy. Koniecznie udziel zaleceń do domu.

Najlepiej sprawdza się mikrodermabrazja diamentowa w połączeniu z kwasami owocowymi – kwasem jabłkowym czy migdałowym w połączeniu z wyciągiem z owsa. Ten duet zmniejsza wydzielanie sebum, liczbę wykwitów niezapalnych w obrębie trądziku pospolitego, wyrównuje koloryt i nadaje gładkość i nawilżenie skórze.

 

Źródło zdjęć: zdjęcie autora

Biotechnolog, biolog, kosmetolog, szkoleniowiec z wieloletnim doświadczeniem. W branży kosmetycznej od 18 lat. Właścicielka gabinetu kosmetycznego Instytut Piękna. Współautorka (obok Zuzanny Sumirskiej) podręcznika Nowoczesne zabiegi fryzjerskie.