Your browser is not supported for the Live Clock Timer, please visit the Support Center for support.
Do góry

Czy jesteś pewien, że nie pracujesz na wysokości?

Praca na wysokości zazwyczaj kojarzy nam się z pracami wykonywanymi wysoko nad poziomem ziemi, na przykład na dachu lub na budowie. Tymczasem, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (j.t. Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zm.), pracą na wysokości jest praca, która wykonywana jest na powierzchni znajdującej się na wysokości powyżej 1 metra nad poziomem podłogi lub ziemi. W związku z tym, pracę na wysokości będzie wykonywać na przykład sprzątaczka, która w swych obowiązkach służbowych ma ujęte mycie okien oraz pracownik techniczny, montujący na suficie oprawy świetlne.

Nie ma mowy o pracy na wysokości, jeśli powierzchnia wykonywania pracy osłonięta jest ze wszystkich stron pełnymi ścianami lub ścianami z oknami oszklonymi na wysokości co najmniej 1,5 metra oraz wyposażona jest w inne stałe konstrukcje lub urządzenia, których zadaniem jest ochrona pracownika przed upadkiem z wysokości.

Do pracy można dopuścić osobę pełnoletnią, posiadającą aktualne orzeczenie lekarskie, stwierdzające brak przeciwskazań do wykonywania pracy na wysokości. Pracownika wykonującego prace na wysokości należy wyposażyć w skuteczne środki ochrony przed upadkiem.
Oprócz środków ochrony indywidualnej (takich jak hełm ochronny czy szelki bezpieczeństwa), pracownicy powinni być wyposażeni w ubranie i obuwie robocze. Jeśli podczas pracy pracownicy będą mieć kontakt z pyłami, dymami lub substancjami szkodliwymi – należy dodatkowo wyposażyć ich w środki zabezpieczające.

Praca na wysokości zaliczana jest do prac szczególnie niebezpiecznych, dlatego pracodawca obowiązany jest prowadzić rejestr ww. prac.

Przed rozpoczęciem prac należy sprawdzić między innymi stan techniczny konstrukcji i urządzeń, na których wykonywane będą prace, stan środków ochrony indywidualnej oraz w razie potrzeby – wyznaczyć i oznakować strefę niebezpieczną.

Osoba kierująca pracownikami powinna upewnić się, czy wszyscy posiadają aktualne dopuszczenie do wykonywania działań na wysokości, imiennie przydzielić pracę i omówić wymagania bezpieczeństwa w związku z występującymi zagrożeniami. Należy dopilnować, aby osoby postronne nie miały dostępu do strefy, w której wykonywane są prace na wysokości. W tym celu stosuje się oznakowanie tablicami „UWAGA! PRACE NA WYSOKOŚCI”.

Podczas wykonywania pracy na wysokości zabronione jest miedzy innymi zrzucanie narzędzi i sprzętu lub ich podrzucanie do góry. Natomiast po skończeniu pracy nie wolno pozostawiać materiałów, narzędzi oraz sprzętu pomocniczego na stanowiskach roboczych położonych na wysokości.

Istnieją również ogólne zasady, gdy prowadzone prace na wysokości powinniśmy przerwać, na przykład ze względu na występujące warunki pogodowe – przy silnym wietrze, mrozie, przy oblodzonej konstrukcji, podczas opadu deszczu lub śniegu, podczas burzy lub gdy występuje gęsta mgła.

Biorąc pod uwagę powyższe informacje, pracodawca powinien na bieżąco weryfikować, czy na pewno jego pracownicy znają zasady bezpiecznej pracy na wysokości i czy się do nich stosują, ponieważ upadek z wysokości wiąże się zazwyczaj z poważnym urazem lub nawet śmiercią. Aby zminimalizować możliwość powstania wypadków przy pracy, należy restrykcyjnie stosować wszelkie zalecenia ujęte w przepisach prawnych.

 

Źródło zdjęć: pexels

Od 50 lat zajmuje się problematyką bezpieczeństwa i higieny pracy. Doświadczenie zawodowe zdobywał w kraju i za granicą. Pracował jako inspektor pracy w Głównym Inspektoracie Pracy oraz dyrektor Departamentu Kontroli w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej. Autor wielu książek, broszur i ...